Beweeg de cursor van uw muis over de foto's links om de bijbehorende verhalen te lezen.
Klik op de foto voor een grotere versie.
Klik op de naam van de stad om via google map te zien waar dit verhaal zich afspeeld.
Op deze pagina vind u:
- Konark: De zonne tempel met veel meer kamasoutra elementen dan Khajuraho
- Ja ja daar ga ik weer: zandkastelen!!! En het hele dorp weet meteen wie ik ben.
- Satapada: Het grootste brakwater meer van Azie. Met heel veel dolfijnen.
De zon is al lang op dus het ochtend spektakel van Konark is al ten einde. Ja ja, ook hier moest je wezen als de zon opkomt. Maar hier bedank ik nu maar eens vriendelijk voor.
Natuurlijk zijn er ook weer een heleboel gidsen in Konark die iets proberen te verdienen. Aangezien ik er tot nu toe amper gebruik van heb gemaakt lijkt het me nu wel een goed moment om het wel te doen. Misschien krijg ik dan iets meer inzicht in wat al die poppetjes op de muur eigenlijk zijn. Na het engels van twee gidsen getest te hebben kies ik er 1.
Hij verteld me dat Konark zoveel betekend als “Zone hoek”. Met andere woorden het is een zonobservatorium. Door de deuren van het gebouw valt te achterhalen in welk seizoen we ons bevinden. De wielen op de zijkant van het complex fungeren als zonnewijzer. Het is wel een klok met een gebruiksaanwijzing. Dit volk heeft namelijk de tijd opgedeeld in 8 uur in plaats van 24. Dus ieder uur hier zijn er drie bij ons. Het getal acht komt overeen met het aantal spaken van het wiel. Er zit echter 1 klein minpuntje aan dit wiel: hij werkt alleen in de ochtend uren. Aangezien het s’avonds in de schaduw zit van de tempel. Gelukkig heeft het complex er 24 dus er werk er altijd wel ééntje. Het getal 24 komt van het aantal volle manen in een jaar. De tempel torens moeten, volgens mijn gids, 18, 39 en 70 meter hoog geweest zijn. Helaas is er uitgerekend van de hoogste niet veel meer over.
Ik weet niet waarom Khajuraho de naam heeft van DE Kamasoutra plaats bij uitstek te zijn. De konark zonnetempel heeft veel meer afbeeldingen die een glimlach veroorzaken. En de arme gids mag mij gaan uitleggen wat ik zie. De verschillende standjes, seks tussen jonge mensen en ouderen enzovoorts enzovoorts.
Terug in Puri sla ik een trosje bananen in a 2 roepie per stuk. Gelukkig zijn er geen apen in dit dorp dus de kans op beroving is klein. Ik neem vervolgens mijn toevlucht tot het strand al waar ik een Maya tempel bouw naast een Grieks Theater. Natuurlijk trekt dit zoals altijd veel bekijks van lokalen mensen en mede toeristen.
Het is moeilijk om stevig door te werken aan de zandkastelen en ook nog te praten met allerlei mensen die langs komen. Je hoort immers mensen aan te kijken als je met ze praat maar dan kan ik niet werken en krijg ik mijn gebouwen niet af. Er begint zich rondom mij een groep te ontstaan met vele onderlinge gesprekken. Een klein toeristen gemeenschap.
Een Italiaanse blijkt al 20 jaar in India te wonen en te werken. Ze verteld me belangrijk nieuws: het is weldegelijk mogelijk land te kopen. Als je hier al meer dan een half jaar woont/werk en dan een speciaal document aanvraagt dan ben je defacto een Indiaas ingezetenen en mag je land kopen. Alleen geen land met als bestemming landbouw. Het is dus misschien toch mogelijk om hier de rest van mijn leven te slijten. Ander belangrijk punt is dat je goed moet uitzoeken tot 10 eigenaren terug of de grond weldegelijk van de huidige eigenaar is. Ik vertel haar mijn ideeën over een form van sociale woningbouw. Het klinkt haar goed in de oren. Ze is zelf onderdeel van een Krisna gemeenschap die zich met hulp projecten bezighoud met hulp aan de armen. Ze gaat eens nadenken of het iets voor hun is. Lijkt mij een prima idee. Als ik het uiteindelijk niet durf te breken met mijn NL leven dan doet in ieder geval iemand anders het.
Vandaag naar het Chilika meer. Dit is een brakwater estuarium waar veel dolfijnen en vogels moeten zitten. Hopelijk zie ik hier iets meer dan in het Sunderban Tijger Reservaat. Als ik al wat te zien krijg. Ik snap namelijk niet zo veel van de informatie die de LP geeft over tours in dit gebied.
Volgens de LP duurt de bus reis naar Satapada, het dorp waar de boten vandaan vertrekken, ongeveer 3 uur. Maar als ik op de kaart kijk dan is de afstand bijna gelijk aan die naar Konark en dat was ongeveer een uur. Ik vraag me af of dit wel klopt.
Hellaas het klopt… Er word zeer veel gestopt, de weg zit vol haarspeld bochten en de snelheid van de bus is niet veel hoger dan 40 km per uur. Ik zie dat dit betekend dat ik de boot van 10:30 dus wel kan vergeten. Ik geloof dat die boot 80 roepie kost per persoon.
Ik kom aan in Satapada om 10:38 uur, ik zal hem dus wel gemist hebben. Bij het tour bureau verwijzen ze me naar de haven, daar is hun kantoor met meer informatie. Ik raak in de haven echter het spoor kompleet bijster. Hoe werkt het hier in vredesnaam??
Net als ik het op wil geven kom ik voor de 4de keer Willem en Susan tegen. Je kan er zo langzamerhand de klok op gelijk zetten. Zij hebben een tour geboekt en zijn nu opzoek naar hun boot. Willem zegt: “loop mee, misschien kun je mee” Ik kan er inderdaad nog bij. Dat viel weer eens mee.
Het boot tochtje verloop zeer goed. Er worden doorlopend koppeltjes dolfijnen gespot. Ik had gehoopt ook nog een paar flamingo’s te zien maar daarvoor had ik geloof ik een eerdere boot voor moeten hebben. Wel zien we veel visarend’s en witte reigers.
