Beweeg de cursor van uw muis over de foto's links om de bijbehorende verhalen te lezen.
Klik op de foto voor een grotere versie.
Klik op de naam van de stad om via google map te zien waar dit verhaal zich afspeeld.
Op deze pagina vind u:
- De smerigste bus ooit
- Een goede kaart graag..
- Herrie
Shit, waar is mijn buskaartje nu? Zoek. Nou dan hoop ik dan maar dat ik nog snel even een nieuwe kan kopen. Dit lukt gelukkig zonder al te veel problemen. Nu krijg ik er ook een stoel nummer en busnummer bij. Die had ik gister nog niet.
De ramen van de bus zijn zo vies dat het aarde donker is in van binnen. Alleen de voorruit en het raampje van de deur zijn nog doorzichtig. Als ik mijn tas op een veilig plaatsje achter de chauffeur neer leg zie ik het stof opdwarrelen. Dit is de smerigste bus ooit geloof ik.
Het schijnt hier trouwens niet de gewoonte te zijn om eens buiten te gaan kijken als je iets geraakt hebt. Wat we geraakt hebben weet ik niet maar het gaf nog al een knal. Hopelijk is er niemand gewond geraakt. Wij rijden in ieder geval gewoon door. De chauffeur is een nog al jonge knul geloof ik en weet het gaspedaal te vinden. We rezen door de stad en ik begin te vermoeden dat dit de eerste rit word die word afgelegd binnen de tijd die de LP noemt. Gelukkig word na een uur of drie de bestuurder gewisseld voor een oudere.
Bij het verlaten van Kolkata zie ik nog net een glimp van een groot bouw project: een nieuwe tuibrug over de rivier. Het ziet er indrukwekkend uit. Er word gelukkig niet alleen aan tempels gebouwd in dit land.
Van wat ik uit eindelijk van de omgeving kan zien is het meest interessante toch wel de huizen van modder. Ze zijn hier dik twee bouwlagen hoog en voorzien van afdakjes op verschillende hoogtes om het regenwater niet op de muur te laten vallen. Misschien moet ik ze eens vertellen hoe hun noorderburen het doen. Die werken het af met een stuuklaag en een verfje. Dat lijkt ook goed te werken.
Ik probeer een kaart te krijgen van Bishnupur op het busstation. Een goede kaart bestaat helaas echter nog niet. Ik moet het doen met een schetsmatig kaartje in een toeristen boekje bedoeld voor Indiërs. Opzoek naar een hotel vind ik nog een andere kaart maar die is te groot om in mijn zak te stoppen….
Het vinden van een hotelblijk horror verhaal nummer 2. Ik ben er bij 10 langs geweest en overal zat het vol. Uit eindelijk vind ik een kamer. Helaas geen heetwater maar wel stroom.
De tempels blijken erg verspreid te staan en moeilijk te bereiken. Een fiets huren blijkt niet mogelijk en ik heb echt geen zin in een riksja rijder. Ook de was krijg ik in dit dorp niet gedaan. Men spreekt amper Engels wat alles ook al niet veel makkelijker maakt. Ik geef uit eindelijk maar op. Ik blaas de aftocht richting station om daar een kaartje te kopen naar Balasore. Misschien heb ik daar meer geluk.
Bij het station is het een behoorlijke herrie. Men is bezig boomstammen in een trein te gooien. Waarschijnlijk het belangrijkste export product van dit dorp. Ik heb ze hier al meer in de weer gezien met hout. Tafels, stoelen, bedden, het word hier allemaal gemaakt. De boomstammen lijken mij niet geschikt voor de bouw. Je kunt er alleen maar korte rechte stukken uit halen.
Uiteindelijk word zelfs mijn nacht rust licht verstoord. Een groepje uit het hotel is iets aan het vieren op het binnen plein van het hotel. Dit gaat gepaard met harde elektronische muziek. Dat is op zich nog wel te verdragen en ik slaap er wel doorheen. Maar als dan zo’n meid zelf probeert te zingen op een hyper hoge Bollywood toon word het mijn oren echt even te veel en bieden vingers uitkomst.
