Beweeg de cursor van uw muis over de foto's links om de bijbehorende verhalen te lezen.
Klik op de foto voor een grotere versie.
Klik op de naam van de stad om via google map te zien waar dit verhaal zich afspeeld.
- Het langste perron ter wereld
- India en... Adobe huizen
- India en... Verslavingen
Op het station van Bishnupur drink ik een kop thee voor dat de trein vertrekt. Ik geef de man 3 roepie dat is meestal de prijs. Hier niet. Hij geeft me er 1 terug. Een eerlijk man hebben we hier mee van doen. Ik bestel er nog maar 1 om het te bemoedigen.
Op het perron lees ik een aantal teksten die netjes op de muur gekalkt zijn. Het moeten bekende dorpsgenoten van Bishnupur zijn maar mij zegt het niets. Nog sterker ik snap niets van de teksten (het is in het engels) en de tekst die ik begrijp vind ik abject. “Een devoot hoeft niet te filosoferen over zijn godsdienst. Hij gelooft” of wel niet nadenken, gewoon geloven. Of zo als een dominee eens zij: hou jij ze arm, dan hou ik ze dom.
De trein is voor de verandering op tijd. Een zitplaats heb ik niet dus dat word een zware dag voor mijn rugzak. Die word gepromoveerd tot stoel. Na drie uur reizen komen we aan in Kharagpur. Hier moet ik overstappen. Maar op welke trein en welk platform weet ik niet. Ik vraag het in het station management kantoortje. De mannen me veel telefoons wijzen me vriendelijk het perron waar ik moet wezen. Leuk detail: op de gevel staat te lezen dat dit het langste perron ter wereld is: 1072,5m. Gelukkig stopt de trein voor mijn neus.
Om 12:00 kom ik aan in Balasore. Het vinden van een hotel kamer verloopt hier een stuk makkelijker dan in Bishnupur. Mijn hotel bevind zich praktisch naast het station. Het is een vreemd gebouw. Het zijn namelijk 2 hotels achter elkaar.
Helaas is er geen kaart van Balasore te krijgen en het toerisme bureau is dicht. Of wel: het word moeilijk uit te vinden waar de Hollandse handels factorij is. Ook bij de mensen op straat vang ik bod. Er is geen oud centrum van Balasore. Er is voor mij dus niet veel reden hier te blijven.
Zo als overal in de wereld hebben Indiërs zo hun verslavingen. De verslavingen zijn alleen net even anders.
Batelnoot: een veel gebruikt goedje. Al in de tijd van de VOC een erg populair (licht) geest verruimend middel. Gelukkig word deze noot nauwelijks gebruikt in NL. De gevolgen voor je tanden zijn nog al rampzalig: ze krijgen er een erg vies kleurtje van. Een ander vervelen bij effect is dat er regelmatig gespuugd moet worden (kleur rood/bruin). Het goedje word hoofdzakelijk gebruikt door mannen en oudere vrouwen. Jonge vrouwen gebruiken het niet. Waarschijnlijk met het oog op het vinden van een goede huwelijkspartner.
Roken: veel al filter sigaretten. Het aantal rokers neemt hier toe door de toegenomen welvaart. Een veel gerookt alternatief voor tabak is de Birie sigaret. Het ziet er een beetje goedkoop uit en de rijkere heb ik het ook nooit zien roken. Een voordeel van deze sigaret is dat deze wel lekker ruikt. Het word overigens niet als respectvol beschouwd om te roken waar je vader of broer bij is. Deze mogen het dus ook absolute niet officieel weten.
Alcohol: Dit goedje speelt een marginale rol in India. Ik ben daar heel erg blij mee. Op mijn lijstje van verslavingen staat deze met stip boven aan als meest gehate drugs. Hier kan ik rustig meedoen aan het sociale leven met een kopje thee zonder meteen als saai te worden betiteld. Helaas word het door het toerisme wel steeds gangbaarder. Gebruik geschiet nu echter nog in het grootste geniep. Ik heb tot nu toe twee dronkelappen gezien die zo dronken waren dat ze bijna voor de bus sprongen.
Adobe huizen of wel huizen gemaakt van modder, stro, koeienpoep en grind staan er nog veel op het platteland. Sommige halen een hoogte van twee a drie verdiepingen. Het voordeel van deze huizen is dat ze goedkoop zijn om te bouwen en, door de dikke muren, verkoeling bieden overdag en warmer zijn in de avonduren dan huizen van beton en baksteen.
De voornamelijk moeilijkheid is te voorkomen dat ze tijdens de moessontijd instorten door overvloedige regenval. Ik heb een al een aantal ruïnes gezien. Dit probleem word hier opgevangen door het dak meer dan een meter te laten uitsteken en in gevallen van meerdere verdiepingen er nog een soort van luivel rondom te maken.
In China hanteert men een andere techniek om de muren te beschermen tegen regen. Hier word de buitenmuur voorzien van een stuuk en verflaag. Het dak hoeft dan veel minder ver uit te steken.
De daken zijn veel al gemaakt van riet (goedkoop en koel door zijn dikte), dakpannen of golfplaten. Het voordeel van het laatste is dat deze minder water doorlaten dan riet.
De vloer op de begane grond word meestal gemaakt van koeien poep. Het voordeel hier van is dat opgedroogde poep veel zachter is dan een vloer gemaakt uit opgedroogde modder. Aangezien het in deze huizen nog al eens aan bedden ontbreekt is dit veel prettiger om op te slapen.
Nadeel van adobe is dat de huizen zelden ouder dan 100 jaar worden. Jammer voor mij als toerist…
